Art. 1052.

W jednym postanowieniu sąd może wymierzyć grzywnę nie wyższą niż sto tysięcy złotych. Ogólna suma grzywien w tej samej sprawie nie może przewyższać jednego miliona pięćset tysięcy złotych. W razie wykonania czynności przez dłużnika lub umorzenia postępowania grzywny nie zapłacone do tego czasu ulegają umorzeniu.

1. Środki przymusu przewidziane w kodeksie można podzielić na dwie grupy: 1) zaspokajające i 2) przymuszające. Środkami zaspokajającymi organ egzekucyjny doprowadza bezpośrednio do spełnienia świadczenia, przymuszającymi zaś pośrednio wpływa na dłużnika, zmuszając go do określonego zachowania się, a w konsekwencji do osiągnięcia celu egzekucji.

2. Grzywnę jako środek przymuszający sąd nakłada na dłużnika w celu wymuszenia: a) złożenia oświadczenia, czy istnieje testament i gdzie się on znajduje (art. 647 k.p.c.) b) wyjawienia przedmiotów spadkowych (art. 660 k.p.c.) c) wyjawienie majątku (art. 916 k.p.c.) d) wyjawienia miejsca przechowywania dokumentu lub rzeczy, które mają być odebrane (art. 1045 k.p.c.) e) dokonania czynności przez dłużnika, której inna osoba za niego wykonać nie może (art. 1050 k.p.c.) f) zaniechania pewnej czynności lub nieprzeszkadzania czynności wierzyciela (art. 1051 k.p.c.) g) oddania osoby pozostającej pod władzą rodzicielską lub opieką (art. 1089 k.p.c.), h) wykonania świadczenia niepieniężnego przez kierownika właściwej państwowej jednostki organizacyjnej (art. 1060 § 3 k.p.c.).

3. Art. 1052 k.p.c. ustala, że w jednym postanowieniu sąd nie może wymierzyć grzywny wyższej niż sto tysięcy złotych, a łączna suma grzywien w tej samej sprawie nie może przewyższać jednego miliona pięciuset tysięcy złotych. Tę zasadę stosować należy do powyższych przypadków wymuszenia za pomocą grzywny, z wyjątkiem wymuszenia oddania osoby pozostającej pod władzą rodzicielską lub opieką (art. 1095 k.p.c.). Nie należy stosować jej również do grzywien wymierzanych przez sąd lub komornika na podstawie innych przepisów (np. art. 163, 251, 254 § 3, art. 255, 274, 276, 762, 896 k.p.c.). Przez wymierzanie tych grzywien organ egzekucyjny zmierza do przyśpieszenia postępowania i polepszenia jego wyników.

4. W razie umorzenia postępowania lub wykonania czynności przez dłużnika nie zapłacone do tego czasu grzywny ulegają umorzeniu, ponieważ stanowią środek przymuszający. Nie chodzi tu o pełną realizację nałożonych grzywien, ale o to, by cel egzekucji został osiągnięty.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>